Q-koorts en spruitenleed
We zijn weer helemaal terug van vacantie. Ook de ziel, die meestal wat achterstand oploopt op het lichaam, is in Colmschate gearriveerd. Dinsdag en woensdag bleek dat het rond de middag niet al te koud was, waarop ik bedacht dat het wel een goed idee was om wat spruitjes te oogsten. Op het land aangekomen viel dat nogal tegen: de spruitjes afgedekt met doek en daarop 5 cm sneeuw. Eerst moet de sneeuw van het doek, dan het doek van de spruitjes en dan spruitjes plukken. Na een tijdje hadden we 100 kg spruiten, zodat ik de groothandel opbelde (die zitten al tijden zonder) met de vraag of ik ze hiermee een plezier kon doen.
Spruiten naar de groothandel samen met de aardappelen en bijna per omgaande een e-mail: spruiten afgekeurd want ze zijn bevroren! Ja dat weet ik, mijn vingers ook bijna. Laat ze even ontdooien en ze zijn prima. Nee, de spruitjes zijn bevroren en worden niet geaccepteerd, maandag komen ze weer terug naar Colmschate. Geluk bij een ongeluk, ik kan ze voor 50 eurocent meer verkopen voor groentepakketten. En met mijn vingers is het ook weer goed gekomen, alles zelf getypt.
Naast dit mini spruitenleed is er natuurlijk het drama van de Q-koorts. Tot begin deze week dacht ik dat Q-koorts pas in 2007 of 2008 in Nederland uitgevonden was, maar wat blijkt, in Frankrijk is het al 25 jaar geleden aangetroffen. In de Boerderij schrijft een Nederlandse boer in Bretagne over zijn ervaringen met koeien, want ook die zijn vaak besmet met Q koorts. Deze boer is genoodzaakt al zijn koeien jaarlijks te vaccineren en toen er één jaar geen vaccin beschikbaar was voor koeien, traden er direct problemen op. In zijn artikel geeft hij ook aan dat schapen- en geitehouderij in Frankrijk onmogelijk is zonder vaccinaties.
Hoe is het dan mogelijk dat in Nederland het Ministerie van Landbouw en veterinaire diensten deze informatie niet kenden of niet gebruikten? De klucht gaat ondertussen vrolijk verder: kinderboerderijen hoeven niet geruimd te worden, ook al zijn de dieren besmet. Het risico is dan namelijk kleiner? Dus een bedrijf met 100 geiten in het buitengebied in Nieuw-Heeten (om maar een dwarsstraat te noemen) met alle hygiëne-eisen en 5 bezoekers per jaar is gevaarlijker dan 10 besmette geiten op een kinderboerderij in Oldenzaal met honderd bezoekers per dag? Zo snel mogelijk alle geiten, schapen en koeien jaarlijks vaccineren en besmette zwangere dieren op gecontroleerde en afgeschermde plaatsen houden om het risico op verspreiding minimaal te houden tot na het aflammeren.
Ondertussen las ik op een site dat 70% van alle koeien drager is van de bacterie, gisteren zag ik een bericht langswaaien dat er géén besmette koeien zijn. Op internet kan ik het niet achterhalen, dat kan toch niet? Je moet als ministerie op dit moment toch precies kunnen vertellen hoe dat zit en wat je de komende maanden voor maatregelen gaat nemen?
PS. Het is nog veel erger. Ik kwam net nog een rapport tegen van het RIVM uit 2003. Daarin staat dat:
- in 1978 de eerste gevallen van Q-koorts zich voordeden in Nederland,
- dat er zich vanaf 1978 al ziektegevallen onder mensen voordoen in Nederland,
- in 1980 de ziekteverwekker op uitgebreide schaal voorkomt onder melkvee en in mindere mate onder schapen, geiten, honden en katten en
- er sindsdien geen onderzoek gedaan is?


