De week van de lemmingen
En zo is het 4e Kabinet Balkenende er op de valreep dan toch nog in geslaagd ergens een beslissing over te nemen: ze houden er mee op. En zelfs dat ging niet van harte. Waar het volk er al tijdens het 8 uur journaal op vrijdagavond rotsvast van overtuigd was dat het doek zou gaan vallen wisten de dames en heren deze stap pas om 4 uur ’s nachts ook daadwerkelijk te maken. Ik heb er uit pure vreugd een flessie wijn bij opengetrokken en heb me giechelend als een Erica Terpstra laten interviewen door Gerrit Evers van de ziekenomroep Stokkum Oost. Ondertussen vliegen de verwijten over en weer met als absolute dieptepunt de opmerking van Mark Rutte dat Wouter Bos over de rug van onze jongens en meisjes in Uruzgan enkel aan electoraal gewin heeft gedacht.
Als deze beslissing de Partij van de Arbeid al iets gaat opleveren, electoraal gewin gaat dat in de verste verte niet zijn. De PvdA zal zich straks terug gaan vinden in de marge van de politieke macht en daar lijkt mij helemaal niks mis mee. Uithuilen en opnieuw beginnen. En misschien is het een aardig idee om in de toekomst weer eens werk te gaan maken van de ouderwetse sociaal-democratie, zowel het geflirt met de vrije markt als het meehobbelen met de moraalridders van het CDA en de Christenunie heeft ze bijkans onherstelbaar beschadigd. Bij het CDA lijkt beroepsintrigant Maxime Verhagen als grote winnaar uit het strijdperk te treden. Nog een kabinet met Jan Peter Balkenende als minister-president is zo goed als uitgesloten, laat hem alsjeblieft op adem komen als directeur van Kinderboerderij De Twee Lammetjes in Capelle, zodat de weg vrij is voor Maxime om zijn slinks voorbereide coup op het leiderschap van het CDA te plegen. Niet dat hij de volgende minister-president gaat worden.
Die eer is weggelegd voor Geert Wilders van de PVV en op de dag dat het eerste Kabinet Wilders zal worden geïnstalleerd zal het Carnaval der Lage Landen pas echt goed los gaan barsten. Want dan zal pas duidelijk worden dat het populisme, dat nu al een kleine tien jaar als een natte scheet door het politieke landschap suist, er in de praktijk ook helemaal niks van gaat bakken. Natuurlijk. Gouden tijden voor de columnisten in dit land. Maar geloof mij. Ik zou er veel voor geven als dit land over een jaar of tien in rustiger vaarwater terecht gaat komen zodat er even niet meer vanuit de onderbuik, maar vanuit het gezonde verstand geregeerd gaat worden.


