De World Press Foto is dit jaar, tot grote woede en teleurstelling van een heleboel Iraanse fotografen, gewonnen door een Italiaan. De woede is enigszins begrijpelijk. Waar tientallen Iraniërs hun leven waagden door het extreme politiegeweld van veel te dichtbij te fotograferen, zien we op de winnende foto van meneer Pietro Masturzo een paar vrouwen in een buitenwijk van Teheran die staand op een plat dak iets roepen. Wat ze roepen is niet helemaal duidelijk. Dat is op een foto nu eenmaal niet te horen. Maar volgens het bijschrift roept mevrouw een leus tegen de regering. Nu is dat al een zwaktebod, als pas uit het bijschrift blijkt dat de foto een vrouw toont die een leus roept tegen de regering.

Dat is toch alsof je samen met Jaap de Hoop Scheffer door een foto-album bladert en waar Jaap dan bij iedere foto een heel ander verhaal heeft dan wat er door de fotograaf Davids zelf is bijgeschreven. Maar wat het voor de meeste Iraanse fotografen zo bitter maakt is dat het volksoproer met de keuze voor dit zachte beeld is gereduceerd tot een paar schreeuwende vrouwen op een plat dak. Het is bovendien ook nog eens een heel lelijk plat dak. Volstrekt inwisselbaar. Had ook in Rome kunnen staan. In Parijs. Of in Hengelo. Nu ik de foto nog eens wat beter bekijk is dat helemaal niet ondenkbaar.

De World Press Foto van het jaar 2009 is gemaakt in de wijk Berflo Es in Hengelo en we zien mevrouw Schreijer die naar de overburen roept dat ze heel snel de televisie zachter moeten zetten omdat ze anders de politie erbij haalt. Ik weet ook precies waar het platte dak te vinden is, op de hoek van de Gerard Slootstraat en de Tweede Henry Dunantse Breesteeg. En ik weet ook waarom Pietro Masturzo die winnende World Press Foto in Hengelo heeft gemaakt. Precies tegenover dit platte dak zit Pizzeria Di Napoli en daar staat een hele volle neef van Pietro Masturzo in de keuken.

Nu ik er over na denk schiet mij ook een winnende foto van een uitgeputte soldaat in Afghanistan te binnen. Ik meende toen al dat ik de desbetreffende soldaat herkende. Dat is de zogenaamde Pietro Masturzo zelf die in werkelijkheid Cor Oplaat heet en zijn kostje bij elkaar probeert te scharrelen als fotograaf van het Twentsch Nieuws van de Week en in zijn vrije tijd een niet onverdienstelijke beoefenaar van het klootschieten is.