Met politiek heb ik een haatliefde verhouding. Het interesseert me en tegelijkertijd stoor ik me aan de wijze waarop vragen worden omzeild en de vaak nietszeggende antwoorden. En wat oneliners betreft haalt niemand ooit het niveau van Ernest Hemingway, die ooit zei dat zijn beste verhaal uit zes woorden bestond: ´For sale, baby shoes, never worn.´ De kracht van dit verhaal zit natuurlijk in de ruimte voor de interpretatie, niets wordt dichtgetimmerd. Terwijl een goede vriend me dit verhaal vertelde, zag ik in mijn boekenkast op dat moment de titel De vrouw die haar man opat. Dit terzijde.

Politiek, je kunt er – zeker deze dagen – niet omheen. Sociaal psychologe Aafje Brandt is onlangs gepromoveerd op een onderzoek naar de invloed van wat mensen elkaar vertellen over een derde persoon, zonder dat diegene aanwezig is. Wat blijkt, wat anderen over je zeggen, bepaalt je imago. Ook onjuiste geruchten beïnvloeden sterk ons beeld van anderen Volgens de promovenda zouden politici veel meer gebruik moeten maken van de psychologische kennis over strategisch omgaan met dit soort kennis. Volgens mij heeft ze groot gelijk, want is het eenvoudigweg niet zo dat de val van het kabinet voor een groot deel te maken heeft met de weigering van Wouter Bos om voor draaikont uitgemaakt te worden…

Gevleugelde uitdrukkingen in de politiek zijn vaak: Laten we het over de inhoud hebben. De feiten zijn als volgt… Iedereen weet dat werksfeer effect heeft op resultaten. Balkenende wil nu niet met Bos in een volgend kabinet en andersom geldt hetzelfde. In het bedrijfsleven en ook bij de overheid is het de gewoonste zaak van de wereld dat (management)teams, directies, zo af en toe de tijd nemen om ´met de benen op tafel´ afstand te nemen van de waan van de dag. Teamvorming dus om te zorgen dat je als team in vorm blijft. Hoe is ´t met je? Hoe gaat ´t thuis? Nooit geweten dat jij je in je vrije tijd daar mee bezig houdt! En van daaruit verschuift de vraag vanzelf naar: Hoe doen we het met elkaar? Wat gaat goed, wat kan beter? Zitten we op koers? De Wijffels retraite indertijd bood mogelijkheden voor een vervolg, waarin naast inhoud ook samenwerken en beeldvorming aan bod zouden kunnen komen. Het is vooral bij vergaderen, heel veel vergaderen gebleven.

Politiek, een van Neerlands beste tekstschrijvers, Bram Vermeulen, schreef er ooit een lied over met zinnen als:

Als ik niet praat

Heb ik het niet gezegd

Weet ik er niets van

Kunnen ze mij niets maken

Dus ik praat niet…

Na het tumult volgt vanzelf de stilte.

In zes woorden: meditatie, daar zijn geen woorden voor.