Ze vertelde dat ze ooit de tip had gekregen om meer rust te nemen. Dat deed ze, alleen voelde ze zich verpieteren op de bank in gezelschap van afstandsbediening, laptop, boek of tijdschrift. Uiteindelijk vond ze haar rust in de disco, lekker swingend maakte ze haar hoofd leeg. Zo loop ik regelmatig mijn polderrondje in gezelschap van een goede vriend. Terwijl we de (on)zin van het leven doornemen, rijgen de kilometers zich aaneen en kunnen we er weer tegen. Hoewel, deze zondag kreeg ik ´s middags een pijnlijk herkenbaar sms’je: Zit genoeglijk op een terras, met spierpijn. In mijn geval ontbrak het terras.
Deze week belt iemand zijn afspraak af vanwege een te halen deadline. What´s in a name, als je alles uit het werkleven wilt halen, moet je alleen wel oppassen dat het leven niet alles uit jou haalt. Geen wonder eigenlijk dat mindfullnesstrainingen de laatste tijd zo populair zijn. In essentie gaat mindfulness over leven in het hier en nu en alles met aandacht doen: fietsen, eten of werken. Onze gedachten dwalen voortdurend af naar dingen die ons bezighouden: wat we allemaal nog moeten doen. Het brengt je aandacht op wat je nu doet, voelt en ervaart. Zo houd je minder ruimte over voor piekeren ofwel ouwehoeren in je kop. Sommigen zullen hierin de basisprincipes van Gestalt herkennen. De kernvaardigheid van mindfulness is het doorbreken van de ‘automatische piloot’: onze neiging te reageren zonder ons dat bewust te zijn. Dit type training, ook aangeduid als  aandachtstraining, past in een tijdsbeeld waarin onrust overheerst.

Ik dacht een tijdje dat de terminologie ´druk, druk, druk´uit was, het lijkt of ik dat mis heb. Een volle agenda is mijns inziens echter hartstikke ineffectief. Managers met ruimte in hun agenda maken gebruik van intervallen in de tijd, die de mogelijkheid bieden van goede voorbereiding, tussentijds nadenken over een volgend overleg, herkauwen op de essenties van een gesprek. Voor je ´t weet zit je hoofd vol met losse eindjes, neemt de druk toe, is brandjes blussen de enige remedie en liggen deadlines op de loer. Denkt echt iemand op zijn sterfbed: had ik maar meer deadlines gehaald? Maar stel je toch eens voor dat je het niet druk zou hebben. Kan dat eigenlijk wel? Soms, simpelweg bij het maken van een afspraak, zegt iemand net iets te snel: ´Deze week zal niet lukken´, waaruit moet blijken dat de agenda goed gevuld is.

Misschien willen we gewoon teveel. Graag breng ik een uitspraak van Martin Bril in herinnering: ´Je mist meer dan je meemaakt. Helemaal niet erg.´ Te verkrijgen bij de betere boekenwinkel als opdruk op een kussensloop. Dat slaapt zeer rustgevend en zorgt dat je alive and kicking na het opstaan de dag weer aankunt. Welterusten.