Journalistieke necrofilie
Ik hoorde op de radio een mevrouw vertellen dat de media op moesten houden met het pesten van meneer Jack de Vries omdat meneer Jack de Vries door de affaire die hij had gehad met een ondergeschikte al meer dan genoeg gestraft was. Kijk. Op dat soort momenten weet je weer dat je in 1 van de allergekste landen ter wereld woont. Een land waarin een journalist van een kwaliteitskrant een negenjarige overlevende van een vliegramp telefonisch interviewt en dat interview uit piëteit met de nabestaanden pontificaal afdrukt op de voorpagina. Hetzelfde jongetje dat vervolgens in een ambulance met geblindeerde ramen moet worden vervoerd omdat men het jongetje zoveel mogelijk af probeert te schermen van belangstellenden en pers. Want daar is behoefte aan. Een foto van een negenjarig jongetje dat in een ambulance ligt. Het is namelijk niet zomaar een jongetje dat zijn ouders en zijn broertje verloren is. Het is ons negenjarige jongetje. Een Nederlands negenjarig jongetje dat een vliegtuigramp heeft overleefd.
En omdat het ons jongetje is willen we alles van dat jongetje te weten komen. Hoe hij straks gaat revalideren. Hoe hij straks weer voor het eerst naar school gaat. Zijn eerste vriendinnetje. Zijn huwelijk dat rechtstreeks op televisie zal worden uitgezonden met accordeonmuziek van Carel Kraayenhof die gans de natie tot tranen zal roeren. Welkom in het leed dat Nederland heet. Een land waarin een zwerver nu al 12 dagen in de gevangenis zit wegens het schreeuwen van iets onduidelijks tijdens de dodenherdenking op de Dam. Een land waarin honderden mensen na het horen van die schreeuw in blinde paniek uiteen stoven en daarmee een schitterende persiflage gaven op het Nederlandse Verzet door onze historie heen. Een land met een rennende Koningin, een duwende Kroonprinses en een doodsbange bijkans in zijn broek poepende Kroonprins die geen van de door zijn lakeien opgespelde versierselen ook maar aan de geringste prestatie verdiend heeft.
Een land kortom dat er niet raar van op moet kijken als het binnen niet al te lange tijd door Grieken, IJslanders, Ethiopiërs, Haïtianen, Congolezen, Afghanen, Indonesiërs en Irakezen middels een gezamenlijke inzamelingsactie van de ondergang zal moeten worden gered. Land van hypocriete moraalridders. Sensatiebeluste krantenlezers. Doodsbange Oranjeklanten. En het land van een negenjarig jongetje uit Tilburg die, oh welks een wreed lot, geen leven meer heeft juist omdat hij het als enige wist te overleven. Is er nog redding mogelijk. Natuurlijk. Haal die zwerver uit zijn cel. En gooi de hoofdredacteur van de Telegraaf er in.


