De Europese markt moet beschermd worden tegen de concurrentie vanuit bijvoorbeeld China. Zo is of was er een invoerbeperking voor kleding om de textielindustrie in bijv. Portugal te beschermen. Een aantal jaren geleden leidde dat tot verhalen van een schip met truien dat onderweg naar Nederland moest omkeren omdat de invoerbeperkingen gewijzigd waren. Natuurlijk gelden ook voor graan en vlees invoerbeperkingen, waarbij men vooral ook actief kippenvlees uit Thailand en Brazilië probeert te weren, met als schijnheilig argument dat de kippen het daar zo slecht hebben.

Waar ik werkelijk nooit aan gedacht had is dat er ook quota zijn voor knoflook. Europese handelaren mogen 1miljoen kilo knoflook importeren en geen kilo meer. Dit om de telers in de knoflooklanden te beschermen: de knoflook is in China en Argentinië veel goedkoper. Nu hadden deze booswichten “onze” knoflooktelers lelijk bij de benen door een nieuw soort knoflook op de markt te brengen die buiten deze regeling viel: de solo knoflook. Dat is knoflook die geen teentjes heeft, maar lijkt op een kleine ui. Gelukkig is dat nu allemaal rechtgezet.

Sinds een tijdje valt solo knoflook onder de knoflook en moeten er invoerrechten voor betaald worden bij import uit “derde landen”. Zo, dan heeft u tenminste het hele verhaal over de knoflookcrisis. Het schijnt dat de knoflook dit jaar duur gaat worden. Als Europa net zo goed op de financiële problemen van landen en banken let als op de definitie van knoflook, kunnen we vannacht allemaal rustig gaan slapen.