Nu we een koninginnedag achter de rug hebben zonder noemenswaardige incidenten valt weer eens op hoe ontzettend suf het feestje is. Een Zeeuws volksdansgroepje voor uitgeprocedeerde asielzoekers hier. Een afgrijselijk vals zingend clubje dove huisvrouwen daar. Mabel Wisse Smit liep rond in een broekpak die ze naar alle waarschijnlijkheid op de kop had weten te tikken tijdens de uitverkoop bij de Wibra. Ze droeg daarbij ook nog eens zulke hoge hakken dat ik vermoed dat ze ’s avonds na het afschminken als een liliputter in een ledikantje stapt. Ik zag een paard dat meer interesse had in het boeketje van hare majesteit dan in hare majesteit zelf. En nu hoor ik u denken, was hare majesteit de koningin dan ook aanwezig in Middelburg? Jazeker. Dat was die mevrouw die midden tussen die 1500 politieagenten het contact met haar geliefde volk weer aan het normaliseren was. Vlak bij de majesteit liepen enkele beveiligers met opgerolde kampeermatjes. Mocht hare majesteit tijdens de meer dan slaapverwekkende wandeltocht door Middelburg behoefte voelen dan kon ze gerust even een tukkie doen.

Het was een aaneenschakeling van hoogtepunten. Maxima op de schommel. Maxima maakt een dansje. Maxima neemt een hapje van iets dat volgens mij de garnering was. Maxima ziet hoe Willem Alexander een spontaan gesprek aan probeert te knopen met iemand die daar al dik drie uur lang op stond te wachten en nu op van de zenuwen de antwoorden niet meer weet. Maxima denkt nog eens terug aan het Argentijnse nachtleven. En Maxima pinkt heel stiekem een traantje weg. Aan alles was te zien dat vooral de koninklijke familie zelf die jaarlijkse folkloristische optocht helemaal zat was. Natuurlijk. Ze behouden graag hun privileges. Maar als daar een jaarlijkse uitstapje naar de provincie tegenover staat waarbij ze moeten worden beveiligd door een politiemacht alsof Ajax op bezoek gaat bij Feyenoord, dat is een klok die enkele eeuwen terug is gezet. Want zo gingen de Oranjes vroeger de provinciën in. Marcherend met een aanzienlijk en imponerend leger om de boertjes van buut’n er weer onder te krijgen.

En daar heeft deze generatie van Oranje gewoon geen zin in. Die willen vliegreizen maken. Flaneren langs ‘s werelds mooiste boulevards. Borrelen met de internationale jetset. Geen koekhappen maar kaviaar. Geen Zeeuwse Babbelaars maar New York’s finest. En de Nederlanders. Of zoals zij het noemen. De onderdanen. Die zijn al lang blij. Want Albert Verlinde heeft een lintje gekregen. En als zelfs Albert Verlinde een lintje kan krijgen, dan is er voor iedereen hoop.