Een klein voorbeeld, in mijn opleiding liep ik stage bij een bedrijf waar een hamerbreker stond om stenen en erts klein te maken.
Het hoofdtandwiel op de centrale as had geweldig te lijden onder het geweld en moest om de 2 weken vervangen worden.
Vanwege het speciale staal geen geringe kostenpost.
Een team van ingenieurs heeft zich erover gebogen en zijn lang bezig geweest met het verzinnen van oplossingen.
De oplossing kwam toen van de werkvloer, waar een jongen had voorgesteld het tandwiel om te draaien waardoor de andere kant van de tanden gingen slijten.
Hiermee werd de levensduur verdubbeld en werden de onderhoudskosten gehalveerd.
Ik bedoel maar…

Helaas is er vaak geen ruimte voor creativiteit in een bedrijf.
Om creatief te kunnen zijn is er een zekere mate van vrijheid nodig.
Door de verhoogde prestatiedruk en het drukken van loonkosten in de huidige maatschappij is er simpelweg vaak de tijd niet voor.

Ook is men maar al te vaak gewend te werken in een vast stramien en huiverig voor vernieuwingen.
Men moet eigenlijk voor ogen houden dat zelfs de meest beproefde methode’s voor verbetering vatbaar zijn.

Ook het veelvuldige jobhoppen van het middenkader blijkt vaak voor frictie te zorgen in het creatieve denkproces en de interactie tussen de layers in een bedrijf.
Terwijl dit juist een zegen zou moeten zijn met voortschrijdende en vernieuwende inzichten.

Dus resumerend denk ik dat creativiteit geregeld onderschat cq onderkend wordt en dat men meer open moet staan voor het collectieve creatieve bewustzijn.

Creatief kunnen en durven zijn, is volgens mij het betonijzer in de fundering onder het ondernemen.