Je moet het niet idyllischer maken dan het is, maar toch was de thuiszorg ooit een kleinschalige aangelegenheid. Daadkrachtige dames, die op hun Batavus zieken en bejaarden bezochten. Ze zagen altijd meteen wat er moest …

De site van het Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit had een mooie kop: Minder regels, meer efficiëntie! Kijk, daar worden we bij regelzucht.nl nu eens echt blij van. LNV schrijft: “In de afgelopen twee jaar heeft het ministerie 600 van de 1700 regels ingetrokken.” Dat waren overigens wel regels die niet of nauwelijks nog actueel waren. Dat zullen misschien wel ARBO-regels voor trekpaarden zijn geweest. We onderdrukken onze scepsis en blijven hoopvol. We lezen verder.

De wijkagent werkt niet, maar wordt gestuurd door prestatiecontracten en is vervreemd geraakt van zijn eigenlijke werk. Het werk op straat of in de wijk. De professional in de jeugdzorg volgt braaf de protocollen en besteedt meer dan driekwart van zijn tijd aan de administratie. En dat gaat ten koste van zijn eigenlijke werk: kinderen helpen die in de knoei zitten. De docent is tegenwoordig de sluitpost in een begroting. En onderwijs wordt ervaren als een secundair proces. Iedereen wilde ooit die vakman zijn, maar kennelijk mag dat niet meer.

Misstanden in de jeugdzorg. Gezinnen op de vlucht voor hulpverleners, tragische ongelukken, wachtlijsten voor kinderen die mishandeld worden, enzovoorts. Wat is er aan de hand? De sector staat bol van de bureaucratie en van idiote regelgeving. Dáár moet dringend iets aan gebeuren. Wie voelt zich verantwoordelijk? Ziet u Clémence Ross ingrijpen? Nee, ik verwacht het niet. We zullen zelf in actie moeten komen!

Regels worden vaak bedacht door regelneven en –nichten, die hun gevoel van onzekerheid willen verminderen. Op zich is daar niets mis mee. Je kunt het zelfs schattig vinden. Regels worden ook bedacht door lieden die zichzelf op voorhand een alibi willen verschaffen voor hun toekomstige falen. Dat is minder mooi. De motieven van Wilders and friends om de burqa te verbieden zijn van een totaal andere orde.

Moeten we niet eens ophouden over die Schipholbrand van 27 oktober, want alles is toch al gezegd? Nee!!! Blunders komen druppelsgewijs boven water. Blunders van de autoriteiten, van de brandweer, van justitie die eigen regels overtreedt en, last but not least, van de IND. Met een arrogantie waar je de kriebels van krijgt wordt een vader die 100% legaal in Nederland op bezoek was om zijn dochtertje te zien, vastgezet in een cel op vleugel K van het complex op Schiphol Oost.

Er is geen enkel bezwaar tegen een welgemeend excuus, net zomin als er enig bezwaar is tegen de directe aanleiding voor een excuus. Dat hoort bij beschaving. Bij een samenleving waar fouten maken inherent is. Het hoort vooral bij een open democratie waar vrijheid van meningsuiting een onlosmakelijk onderdeel is. Het is onderdeel van tolerantie. Het hoort bij waarden en normen. Daarom is het zo rampzalig dat dit kabinet, met waarden en normen ferm in het hypocriete vaandel, ervoor zorgt dat een welgemeend ‘sorry’ honend wordt weggewuifd. Het heeft geen waarde meer, het is tegenwoordig niet meer dan een twijfelachtige norm.

Regel 2 luidt: kijk vooral niet schichtig om u heen. En, sinds vandaag, regel 3: ga niet op reis met de trein met een koffer van Utrecht naar Schiphol. Regel 4, wees niet van Arabische afkomst, wordt eigenlijk al lang niet meer zo duidelijk uitgesproken. Dat is langzamerhand een ongeschreven regel geworden.

De onderwijssector wordt bestuurd door een ministerie dat bepaald geen jaloeziegevoelens opwekt. Maar aan de andere kant: men krijgt wat men verdient. Dat men binnen het onderwijs alle veranderingen beu is, akkoord, zelfs begrijpelijk. Maar om dan op geen enkele manier te willen inspelen op veranderingen in het leven van hun ‘klanten’, is nog minder te begrijpen. En hoe paradoxaal, men vindt het ministerie, in de persoon van de leerplichtambtenaar en inspecteur, aan hun zijde.

De redactie van regelzucht.nl kiest dit jaar, net als andere jarenm samen met de bezoekers onder leiding van een deskundige jury, de heren Charles Durfort en Karel Nootenboom (auteurs van het Handboek Ontregelen), de regelneef of –nicht van het jaar 2005. U kunt met behulp van onderstaand formulier uw kandidaat voordragen. Uiteraard met voorbeelden onderbouwd. Op de foto links de regelnicht van 2004. De verdere procedure is als volgt:

Vandaag een aardige column in Binnenlands Bestuur naar aanleiding van het verkeersinfarct. De boodschap: regels zijn regels, ook in tijden van nationale misère. De manier waarop sommige instanties omgaan met regels, verdient een ‘paarse krokodil’. Casus NS. Locatie: Amersfoort.

De gemeente Haarlemmermeer en het ministerie van justitie kwamen er gisteren onder leiding van bemiddelaar commissaris van de koningin van Noord-Holland H. Borghouts niet uit. Het cellencomplex op Schiphol waar 27 oktober j.l. een fatale brand woedde met elf slachtoffers, moet van de gemeente sluiten. De definitieve aanschrijving was de deur nog niet uit of er lag al een besluit van de Kroon op het bureau van de burgermeester. Donner laat niet met zich sollen.

Betrokkenen willen helemaal niet die stomme leerrechten van Rutte! Hogescholen niet, Universiteiten niet en ook de studenten zitten er helemaal niet op te wachten. Zelfs de Raad van State vindt de voorstellen van Rutte overbodig en tegenstrijdig. Rutte gaat door.

December staat te boek als een gezellige maand. En mag wat ons betreft direct uit dat boek. Het is een ware terreurmaand. De terreur van verplichtingen. Verplichtingen die niet in regels zijn vervat, maar die we ons zelf op een bijna masochistische manier opleggen. Het begint al vroeg met Sinterklaas, en via kerstpakket, kerstborrel, de echte kerstdagen, zeilen we via het altijd knallende oud & nieuw volledig idioot het nieuwe jaar in. De redactie van Regelzucht.nl deed een landelijk bliksemonderzoek onder ouders van kinderen in de sinterklaasleeftijd.

In de buurt van de Iraakse stad Fallujah zijn 10 Amerikaanse militairen gedood en 11 gewond door de ontploffing van een zelfgemaakte bom die aan de kant van de weg verstopt was. Dit was de tekst op het Radio 1 journaal van 17.30 uur van vanavond. Wat mij frappeerde, was niet het aantal slachtoffers, doden en gewonden, maar die zelfgemaakte bom. Een zelfgemaakte bom die nota bene nog eens verstopt was ook. Hallo, zo gaan we niet met elkaar om! Zelfs in tijden van oorlog gelden er regels.

Als u echt verschrikkelijk de pest aan iemand heeft, dan kunt u die persoon het beste een geit cadeau doen. De in eerste instantie blij verraste ontvanger – ‘Goh, dat had ik niet van jou verwacht. Wat leuk! En wat een snoezig beestje’ – zal al heel snel uw kwade bedoelingen door krijgen. De geit als vleesgeworden mikpunt van regelzucht en de beginnende geitenhouder als uitvoerder van de meest stompzinnige regelingen.